جدال من و شعر…

تو رفتی از دلم دگر

       سپردمت به رفته ها

              به یادها ، به خوابها

                      به شعرها ، نوشته ها

تو رفتی از دلم دگر

           و من حقیرتر شدم

                   تو پشت کردی و منم

                              دوباره پیرتر شدم

تو رفتی و زرفتنت

          نه آسمان زمین رسید (؟)

                       نه هیچ چشم ابلهی

                             به جز من این همه چکید!

من و هزار توی من!

             غم بزرگ  بی کسی

                      غمی که از شراره اش

                                بسوخت دامنم بسی

                                ***

کنون که بعد از این همه

          دوباره "شعر" گاه توست

                       مهار می زند به من

                             از آنچه در نگاه توست!!

نه من ولی منم دگر

          نه تو ؛ عزیز پیش از این!

                          برو زخاطرات من

                           تو مرده ای فقط همین .            ۱۳۸۵              

 

/ 26 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شقايق زعفری

سلام سرور عزیز... ممنون از حضور گرم و صمیمی شما در وبلاگ به آفرید.... باز هم منتظر نظرات خوب و سازنده شما هستم.... به روز شدید خبرم کنید...

ماندانا

سرور جان .... واقعن زيبا بود .... حالا كه خوندمش .... من هم به روزم و منتظرت

سعيد يوبال

سلام ممنونم از دعوتت. شعر خوبی بود. از شعر معلومه که داری تلاش می کنی تا بر زبان تسلطی پیدا کنی که وزن نتونه تنگناهاش رو به تو تحمیل کنه. اگر مایلی در این باره بیشتر حرف بزنیم خبرم کن تا سر فرصت برگردم. تا بعد سعید یوبال

پونه

فوق العاده بود سرور جان. حرف نداشت.

زهره جعفرزاده

سلام ساعت بی کوک به روز شد : مثل زنبور گيج و تنهايی توی تاريکی شب کندو! منتظر حضور و نظر محترمتان... موفق و پيروز باشيد.

سرور

از همه دوستان خوبم ممنونم

نرگس

بابا تو ديگه کی هستی محشری عزيز