به مادرم...

.

 تمام روزهای کودکی من بودی

تمام شعرهای من به وصف کردن تو!

ولی به چشم همه کودکانه می آمد...

.

از عشق می گفتم

از عشق خوب و نجیبی که در نگاهت بود

نه آنچه دخترکان در خیال می دیدند!

تمام روزهای کودکی من بودی

از اولین شعرم :

... صدای پای تو*...

.

همیشه مهر نگاهت به سان یک خورشید

      به روی زخم های سرد تنم می تابید

و آرزوی من :

         - که آسمانی باشم برای پروازت

                    - که افتخار کنی دختری چو من داری

                                      - مباد بشکنم این قلب ارغوانی را! 

*          *           *

کنون که سالها گذشته است

                              من هستم!

تمام آنچه تو اندوختی درونم

                                هست!

                                  - نمی گذارم پرواز را بهانه کنند

                                   و بالهای تو را تا همیشه بردارند!

حصار می گردم

    برای تیرهای درد تا تو را نزنند!

حریم می گردم

    برای بادهای سرد تا تو را ندرند!

 .

برای پر زدنت آسمان ز نو سازم

          که پر گشایی و آزاد بال و پر بزنی

                         که باز مثل گذشته به تو نگاه کنم

                                                             و افتخار کنم!

                                                                            

                                                                                                  ۸۶/۲/۴                     

                                                                                           يک ظهر سه شنبه!

 * نام شعری که در 10 سالگی گفتم.

/ 10 نظر / 11 بازدید
يوسف

سلام اگر واقعا در ۱۰ سالگي اين شعر را سروده باشي جدا گل كاشتي... من كه واقعا كارت رو قابل تحسين مي دانم...ولي بيشتر از كارت خودت و لطافتي كه از طفوليت همراه داشتي را... هميشه بزرگ باشي ولطيف... مايل بودي مقدمت باعث افتخار خواهد بود...

خودم!

نه- اين شعر تاريخ داره! شعری که اسمش رو به کار بردم در ۱۰ سالگی نوشتم.

گلچين شعر

سلام . سپاس فراوان برای آمدن مهربانانه ات . باز هم به روزم

شقايق زعفری

می نویسم...می نویسم...می نویسم... چیزی مثل خودم...تو...او...همه آنهایی که در من راه می روند... می نویسم... اردیبهشت...بهاری که در من جنون نوشتن را جای می گذارد... شعرت را خوندم..زیبا بود...

يزدان توراني

سلام دوست عزيز......... چه عجب به ما هم سری زديد يا علی گفتيم و...........

پونه

«آشکارا درمی يابم زيباترين صدا صدای توست مادرم!» خيلی زيبا بود سرور عزيز. بسيار لذت بردم. مرسي بهم سر زدی. شاد باشی هميشه.

Maryam

یه نفر ؛ یه جایی ؛ یه وقتی ؛ تمام ارزوش لبخند تو بود. پس یه جایی ؛ یه وقتی ؛ با یه لبخند یادش کن . پیش منم بیا خوشحالم میکنی

ساحل

سلام عزيزم شعر زيبايتان راخواندم از حضور گرمت هم ممنونم موفق باشی

فرزانه

سلام سرور. ممنون که سر می زنی. فونت و درستش می کنم. تا بعد...

یوسف

با عرض شرمندگی...در جریان تغییراتی که در وبم ایجاد کردم...مطلب به یاد پدر و نظرات مربوط به آن...از جمله نظر سرکار...از روی خطا پاک شد...در صورت امکان زحمت مضاعف بنده را بپذیر. سپاسگزارم